iv af ld 'tj af fi odv fi ildk shn'd

اگه خبر نداشتم كه انهمه دوسم داري

]vh k,fd h,k;i fn,kl  tvsjhni f,nl fvha

hlaf h'v lv'l vsn pvtd knhvl

زمستان کردند

بهارمان را

و گویند:

"گرچه در زمستان بود چون بهار بود آن روز"

کیست که بتواند

این همه عدم را

یکجا جمع کند؟

نیا،به جهنم!

مگر دریا مرد

از بی بارانی؟

آمدم

من ،سر کوچه مان

آمدی

تو ،سر کوچه تان

تو به من

خیره ای

                 مثل ماه

من به تو

خیره چون

                آفتاب

تو نگاهت سلام

من نگاهم درود

فاصله

بین ما

همچنان

          کوچه بود!

سارا به کتی گفت

کتی به من

و من هم به تو میگویم

اما تو حواست باشد

 به صفا نگویی پنهانی

چون او رازنگهدار نیست

خودت که میدانی!!

دیگر لب به شکوه نمیگشایم

گوش های صبور هم

دلی دارند

بس است نالیدن

از دهان همیشه باز من

که گودال بینهایت درد است!

دیگر هیچ نمیگویم

چون تو که همیشه

پیشانی ات بر مهر سکوت

و لبانت

قسم خورده به خاموشی است!

گفتی:

هر چه میخواهد فک پر کارت بگو

گفتم: آی!

- ؟!

- تو وقت نداری و من قدرت فاش کردن راز را!

ولی من

همه ی حرفها را گفتم

از اولین

تا آخرین

زحمت پس و پیش آن

به دوش تو

آی!

سمن پویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند

که با این درد اگر در بند درمانند درمان اند...

جمعه ها

روزنامه منتشر نمی شود

ولی چه تیتری میشود

                                  آمدنت!